ช่องทางระบายน้ำควรอยู่ในตำแหน่งใดที่สัมพันธ์กับทางรถวิ่ง ลานบ้าน หรือฐานรากของอาคาร

เหตุใดตำแหน่งจึงมีน้ำหนักเกินขนาด

เจ้าของบ้านหลายรายคิดว่าช่องที่มีความจุมากกว่าหรือสูงกว่าจะชดเชยตำแหน่งที่ไม่แม่นยำ ในทางปฏิบัติ ตำแหน่งจะกำหนดว่าน้ำจะไปถึงช่องหรือไม่ ก ช่องระบายน้ำคอนกรีตสำหรับงานหนัก การติดตั้งห่างจากจุดต่ำสุดที่แท้จริงของถนนหนึ่งเมตรแทบจะไม่สามารถทำอะไรได้เลย น้ำจะรวมตัว กระจายตัว หรือเพียงแค่ค้นหาเส้นทางอื่นก่อนที่จะถึงตะแกรง การวางตำแหน่งเป็นศิลปะในการดักจับน้ำตรงบริเวณที่น้ำรวบรวม ไม่ใช่จุดที่ภาพวาดแนะนำ

นี่คือเหตุผลว่าทำไมการวางแผนระบายน้ำอย่างจริงจังจึงเริ่มต้นด้วยการเฝ้าดูพื้นที่ ระหว่างหรือหลังฝนตก แทนที่จะคาดเดาจากรูปร่างของพื้นที่ลาดยาง ที่ซึ่งแอ่งน้ำยังคงอยู่ ที่ที่แผ่นน้ำหลุดจากขอบ ที่ที่มันลอยไปทางผนังฐาน การสังเกตเหล่านี้มีค่ามากกว่าสมมติฐานใดๆ ที่สร้างขึ้นจากความสมมาตรหรือความสะดวกสบาย

ตำแหน่งตรงข้ามกับทางรถวิ่ง

ที่ฐานของความลาดชัน — เมื่อทางรถวิ่งตกไปยังโรงรถ ถนน หรือจุดต่ำ ช่องทางควรจะวิ่งเต็มความกว้างของทางรถวิ่งตรงที่จุดต่ำนั้น นี่คือการกำหนดค่าที่พบบ่อยที่สุดสำหรับ ติดตั้งท่อระบายน้ำทางสัญจร โครงการ เนื่องจากสามารถจับน้ำที่ไหลบ่าบนพื้นผิวทั้งหมดก่อนที่จะถึงถนน เข้าไปในโรงรถ หรือสระน้ำที่อยู่ติดธรณีประตู

ที่ทางเข้าโรงรถ — ช่องที่ตั้งอยู่ตรงหน้าประตูโรงรถ ชะล้างไปตามทางรถวิ่ง กั้นน้ำก่อนที่จะซึมเข้าไปใต้ประตูหรือเข้าไปในแผ่นพื้น ในภูมิภาคที่มีฝนตกหนักตามฤดูกาล แม้แต่แอ่งน้ำตื้นๆ ที่ระดับธรณีประตูก็เพียงพอที่จะเข้าถึงพื้นด้านในได้

ช่องทางระบายน้ำ

ตามแนวขอบถนน — สำหรับทางรถวิ่งที่ลาดเอียงไปทางถนน ช่องทางที่อยู่ใกล้ทางเท้าหรือการเปลี่ยนขอบถนนจะช่วยป้องกันคราบน้ำมัน ตะกอน และเศษซากออกจากถนนสาธารณะหรือระบบพายุ ซึ่งเป็นตำแหน่งที่กฎหมายเทศบาลหลายแห่งกำหนดให้ตอนนี้บังคับใช้ทันที

วางตำแหน่งกับลานบ้าน

โดยทั่วไปลานบ้านจะมีระดับที่อ่อนโยนกว่าทางรถวิ่ง ซึ่งมักจะมีเพียง 1% ถึง 2% ซึ่งเพียงพอสำหรับให้น้ำเคลื่อนตัวได้ แต่ไม่ค่อยมองเห็นด้วยตา ช่องดังกล่าวอยู่ที่ขอบต่ำสุดที่แท้จริงของพื้นผิว ซึ่งในการออกแบบส่วนใหญ่จะเป็นด้านที่อยู่ใกล้บ้านที่สุดหากลานบ้านลาดไปทางจุดระบายน้ำรอง หรือขอบด้านนอกหากความลาดชันวิ่งออกไปจากบ้านโดยสิ้นเชิง

รูปแบบทั่วไปประการที่ 2 จะพันช่องรอบขอบของบริเวณที่นั่งแบบยกสูงหรือแบบฝัง โดยระบายน้ำจากทุกทิศทางอย่างสม่ำเสมอ แทนที่จะอาศัยจุดต่ำเพียงจุดเดียว เหมาะกับลานขนาดใหญ่ที่อยู่ไกลออกไป 20 ตารางเมตร ม โดยที่ช่อง Edge ช่องเดียวต้องดิ้นรนเพื่อดักจับน้ำที่ไหลมาจากมุมไกลได้เร็วเพียงพอในช่วงที่มีฝนตกหนัก

ระยะทางขั้นต่ำจากมูลนิธิ

ช่องระบายน้ำไม่ควรอยู่ห่างจากฐานรากจนน้ำสามารถสะสมอยู่ในช่องว่างระหว่างช่องระบายน้ำกับผนังได้ หรืออยู่ใกล้จนการขุดเจาะทำลายฐานราก ตามกฎทั่วไป ช่องควรอยู่ภายใน 150 มม. ถึง 300 มม. ของขอบฐานราก เมื่อหน้าที่ของมันคือการดักจับน้ำก่อนที่จะถึงผนัง ในขณะที่พื้นผิวเองก็รักษาความลาดเอียงเล็กน้อยให้ห่างจากอาคารเป็นระยะทางหนึ่งเมตรแรก

การวางร่องใกล้กับฐานรากที่ตื้นเกินไป โดยไม่คำนึงถึงความลึกของการขุดเจาะ อาจทำให้ฐานรองรับดินใต้ฐานรากคลายตัวได้โดยตรง การติดตั้งใดๆ ภายในระยะหนึ่งเมตรของผนังฐานรากควรคำนึงถึงความลึกของฐานรากก่อนที่จะเริ่มการขุดร่องลึก

อ่านเว็บไซต์ก่อนตัดสินใจ

ก่อนการขุดใดๆ ให้ยืนยันทิศทางความลาดเอียงที่แท้จริงของพื้นผิวที่ปูด้วยระดับหรือการทดสอบถังตามที่อธิบายไว้ข้างต้น สิ่งนี้จะบอกคุณได้อย่างชัดเจนว่าช่องจะต้องอยู่ในตำแหน่งใด แทนที่จะอาศัยการอ่านด้วยภาพที่มักผิดพลาดบนพื้นผิวที่ดูเรียบ แต่มีเกรด 1–2%

• สระน้ำที่ไหนยาวที่สุดหลังฝนตก?
• พื้นผิวลาดเอียงไปทางบ้าน ห่างจากตัวบ้าน หรือไปทางลานด้านข้างหรือไม่?
• มีท่อระบายน้ำพายุ บ่อน้ำแห้ง หรือการเชื่อมต่อของเทศบาลในบริเวณใกล้เคียงหรือไม่
• การจราจรของยานพาหนะจะข้ามช่องทางโดยต้องใช้ตะแกรงรับน้ำหนักหรือไม่?
• มีระบบสาธารณูปโภคใต้ดินในเส้นทางร่องลึกที่วางแผนไว้หรือไม่?

การติดตั้งคอนกรีต: ทำไมตำแหน่งจึงมาก่อน

A การติดตั้งช่องทางระบายน้ำคอนกรีต ต้องการการวางแผนล่วงหน้ามากกว่าระบบพลาสติก เนื่องจากหน่วยคอนกรีตมีน้ำหนักมากกว่า และยากต่อการจัดตำแหน่งเมื่อวาง และโดยทั่วไปแล้วจะวางลงในฐานคอนกรีตที่แข็งตัวอย่างถาวร นั่นทำให้การวางตำแหน่งเริ่มต้นที่ถูกต้องเป็นสิ่งสำคัญ — การปรับหลังจากการบ่มคอนกรีตมีค่าใช้จ่ายสูงและก่อกวน

สำหรับการใช้งานบนถนนรถแล่นที่บรรทุกสิ่งของบรรทุกของยานพาหนะ ตำแหน่งควรคำนึงถึงการหลีกเลี่ยงเส้นทางล้อด้วยหากเป็นไปได้ ช่องที่ตั้งอยู่นอกเส้นทางล้อโดยตรงของยานพาหนะทั่วไปจะสึกหรอช้ากว่าที่ตะแกรงและข้อต่อ ช่วยยืดอายุการใช้งานของระบบโดย หลายปี เมื่อเปรียบเทียบกับช่องที่วางอยู่ใต้การโหลดล้อซ้ำๆ

1. ทำเครื่องหมายจุดต่ำของพื้นผิวโดยใช้ระดับหรือการทดสอบน้ำ
2. ตรวจสอบทางออกหรือจุดเชื่อมต่อสำหรับน้ำที่รวบรวม
3. ตรวจสอบเส้นทางการขุดสำหรับสายสาธารณูปโภคและฐานราก
4. วางตำแหน่งรางน้ำตั้งฉากกับทิศทางหลักของการไหลของน้ำ
5. ตรวจสอบความยาวของช่องสัญญาณให้ครอบคลุมความกว้างเต็มของทางรถวิ่ง ลานบ้าน หรือทางเข้า

ข้อผิดพลาดในการวางตำแหน่งสามประการที่ยกเลิกการติดตั้งที่ดี

วางช่องขึ้นเนินมากเกินไป — หากช่องทางอยู่เหนือจุดต่ำสุดที่แท้จริงของพื้นผิว น้ำจะทะลุผ่านและดำเนินต่อไปยังจุดต่ำสุดจริง ซึ่งมักจะอยู่ใกล้ฐานรากหรือโรงรถมากกว่าที่ตั้งใจไว้

โดยละเลยเส้นทางทางออก — ช่องทางที่มีตำแหน่งอย่างถูกต้องสัมพันธ์กับพื้นผิว แต่ไม่มีเส้นทางที่ชัดเจนสำหรับน้ำออก — ไปยังท่อระบายน้ำพายุ บ่อน้ำแห้ง หรือจุดระบายน้ำในเวลากลางวัน — เพียงสำรองในช่วงฝนตกหนัก เอาชนะการติดตั้งทั้งหมด

วิ่งขนานแทนตั้งฉากกับการไหล — ร่องน้ำที่วางไปในทิศทางเดียวกันกับการเคลื่อนที่ของน้ำ แทนที่จะข้ามมันไป จะจับน้ำที่ไหลบ่าเพียงเศษเสี้ยวเท่านั้น ช่องจะทำงานได้ดีที่สุดเมื่อตั้งค่าให้ตัดความกว้างเต็มของเส้นทางการไหล

รายการตรวจสอบสุดท้ายก่อนที่จะทำลายพื้นดิน

เมื่อตำแหน่งได้รับการยืนยันผ่านการทดสอบความลาดชันและการตรวจสอบสาธารณูปโภคแล้ว ให้เดินตามแผนอีกครั้งก่อนที่จะตัดเข้าไปในถนนรถแล่น ลานบ้าน หรือดิน การวางตำแหน่งที่ถูกต้อง ควบคู่ไปกับการใช้วัสดุปูเตียงที่ดีและการวางแผนทางออก เป็นสิ่งที่แยกระบบที่ทำงานมานานหลายทศวรรษออกจากระบบที่ต้องซ่อมแซมก่อนที่ฤดูฝนแรกจะสิ้นสุดลง

• ยืนยันว่าช่องอยู่ที่จุดต่ำสุดที่แท้จริงของพื้นผิว
• รักษาระยะห่างจากผนังฐานรากที่แนะนำ
• ตรวจสอบเส้นทางทางออกที่ชัดเจนและไม่มีสิ่งกีดขวางสำหรับน้ำที่รวบรวมไว้
• ตรวจสอบข้อกำหนดรหัสท้องถิ่นสำหรับจุดระบายน้ำฝน
• เลือกพิกัดน้ำหนักบรรทุกที่เหมาะสมกับการสัญจรทางเท้าหรือยานพาหนะในตำแหน่งนั้น